Na 01. 24-19 sloeg Andreiko verrassend 01. … (14×23) 02. 20-14 (09×20) 03. 25×14 (13-19) 04. 14-10 (03-09) 05. 10-05 (09-14).
Sijbrands hierover in het boek Andries Andreiko: “Pas na de tekstzet moet Kowrizjkin tot de ontdekking zijn gekomen dat Andreiko het allemaal iets scherper had berekend. Op het geplande 06. 35-30, dat op het eerste gezicht winst voor wit lijkt te garanderen (06. … (23-29) 07. 30-24!) zou zwart in werkelijkheid 06. … (19-24!) 07. 30×10 doen, om daarna met zijn voorste vier schijven te winnen van de drie actieve stukken die wit nog resten (…)”
Eerder gepubliceerd door Hans Alderliesten onder ‘Enkele prachtige offers’ in het Honderdveld nr. 3 (mei 2007)
